„W tym roku świąt się nie będzie… Wzdrygnęła się na dźwięk swojego głosu. Odchrząknęła i powtórzyła bardziej zdecydowanie.”

Czytałam już wcześniej książki Anny Szczęsnej i zawsze znajdowałam w nich coś ciepłego, refleksyjnego, czasem nawet wzruszającego. Dlatego po „Galerii Świątecznych Życzeń” sięgałam z dużymi oczekiwaniami. Liczyłam na historię, która wprowadzi mnie w świąteczny nastrój, zbuduje odpowiedni klimat i zostawi po sobie przyjemne wrażenie. Niestety, tym razem się zawiodłam.

Od pierwszych stron czułam, że coś jest nie tak. Fabuła, choć miała potencjał, wydała mi się nijaka i pozbawiona głębi. Zmiana planów, choroba, rodzinna wyprawa do tajemniczej ciotki – to mogło być naprawdę ciekawe, ale zabrakło mi emocji, które zwykle towarzyszą opowieściom Szczęsnej. Wszystko rozwijało się zbyt przewidywalnie, a bohaterowie nie wzbudzali we mnie większego zainteresowania.

Jola, która w centrum opowieści powinna być postacią dynamiczną, walczącą z losem, w moim odczuciu była zbyt bierna. Jej reakcje wydawały się wymuszone, a dialogi sztuczne. Nawet w momentach, które powinny poruszać, miałam wrażenie, że autorka idzie po najprostszej linii opisu, bez próby głębszego wniknięcia w emocje postaci.

Nie pomagała też narracja – chwilami chaotyczna, a chwilami zbyt rozwlekła. Zamiast wciągnąć w świat powieści, męczyła i sprawiała, że coraz częściej odkładałam książkę. Powiem szczerze, dawno nie czytało mi się czegoś tak opornie. W literaturze obyczajowej lubię, gdy akcja toczy się spokojnie, ale tutaj spokój przeszedł w monotonię.

Myślałam, że chociaż zakończenie zrekompensuje mi wcześniejsze wrażenia. Liczyłam na zaskoczenie, może jakąś nieoczywistą puentę, która nada całości sensu. Niestety – nic takiego się nie wydarzyło. Finał był przewidywalny i pozbawiony emocji. Zostało mi tylko uczucie niedosytu i lekkiego rozczarowania.

Nie chcę być zbyt surowa, bo doceniam styl autorki i jej umiejętność budowania ciepłego klimatu, ale tym razem tego ciepła zabrakło. Historia wydawała się napisana z obowiązku, jakby bez serca. Nawet świąteczna aura, która powinna tchnąć w książkę magię, była tylko tłem, nie mającym większego znaczenia dla fabuły.

Rzadko kiedy skreślam książki, ale „Galeria Świątecznych Życzeń” zdecydowanie znajdzie się na liście tych słabszych. A już na pewno mogę powiedzieć, że to najsłabsza świąteczna powieść, jaką przeczytałam w tym roku. Mimo że bardzo lubię twórczość Anny Szczęsnej, tym razem czuję zawód i żal, że ta historia nie spełniła swojego potencjału.

Może komuś innemu ta książka się spodoba, może ktoś odnajdzie w niej więcej magii i ciepła, niż ja potrafiłam. Dla mnie jednak była to pozycja rozczarowująca, z której nie wyniosłam ani świątecznej radości, ani literackiej satysfakcji.