„Noc nigdy nie jest głucha i cicha. Wręcz przeciwnie. Noc słucha w skupieniu i wchłania setki, tysiące najróżniejszych głosów. I sama mówi a raczej szepcze, szeleści, oddycha. Niewielu zna i rozumie tę mowę. Niektórzy jej nawet nie słyszą.”

„Mroczne letnisko” autorstwa Anny Klejzerowicz to druga część serii o Ninie Kiryłło i Eryku Morskim, która od samego początku wciąga w swój mroczny, pełen tajemnic świat. Już pierwsze strony sprawiły, że poczułam się, jakbym wracała do dobrze znanych, choć wciąż zaskakujących bohaterów. Spotkanie z Niną i Erykiem po raz kolejny okazało się prawdziwą przyjemnością – ich dociekliwość, pasja do historycznych zagadek i subtelne interakcje sprawiają, że trudno oderwać się od lektury.

Autorka doskonale wplata w fabułę elementy lokalnej historii i tajemnic Kaszub, tworząc atmosferę nie tylko grozy, ale też fascynującego odkrywania przeszłości. Tym razem zagadka związana z brutalnym zabójstwem chłopca przy prehistorycznym kręgu wciąga czytelnika w sieć pozornie pradawnych rytuałów, które wcale nie okazują się być tak odległe w czasie.

Jesienny klimat książki idealnie współgra z aurą za oknem – mgła, chłód, lekka melancholia i wszechobecna tajemnica sprawiają, że od razu wczuwamy się w miejsce akcji. Sceneria Kaszub z jej lasami, jeziorami i tajemniczymi wioskami buduje nastrój, który długo nie opuszcza po odłożeniu książki.

Bardzo podobało mi się, jak autorka pokazuje codzienne życie bohaterów, ich drobne zwycięstwa i frustracje, które dodają postaciom autentyczności. Nina i Eryk stają się w ten sposób kimś więcej niż tylko narratorami zagadki – towarzyszymy im w codziennych wyborach, a jednocześnie z niecierpliwością czekamy na kolejne odkrycia i zwroty akcji.

Fabuła „Mrocznego letniska” jest dobrze przemyślana i dynamiczna, a jednocześnie pozostawia miejsce na refleksję. Stopniowe ujawnianie tajemnic, powiązań między bohaterami a lokalną społecznością, a także nieoczywiste zwroty akcji sprawiają, że książkę czyta się jednym tchem. Momentami jest naprawdę mrocznie, ale nigdy nie brakuje też ludzkiego ciepła i humoru, które równoważą napięcie.

Cieszę się, że autorka nie ogranicza się jedynie do kryminalnego wątku, ale wprowadza też elementy psychologiczne – obserwujemy, jak bohaterowie radzą sobie ze stresem, lękiem i własnymi słabościami. To dodaje opowieści głębi i sprawia, że każda postać staje się bliska czytelnikowi.

Podczas lektury wielokrotnie miałam wrażenie, że „Mroczne letnisko” to książka idealnie wpisująca się w mój jesienny nastrój – tak jakby powstała specjalnie na długie wieczory, kiedy za oknem szumi wiatr i pada lekki deszcz. W tym klimacie zagadka staje się jeszcze bardziej wciągająca, a atmosfera – niepokojąca i autentyczna.

Z niecierpliwością czekam na kolejne części serii, bo polubiłam zarówno Ninę, jak i Eryka. Ich współpraca, charakter i relacja, którą stopniowo obserwujemy, sprawiają, że naprawdę zależy mi na tym, co stanie się z nimi dalej. „Mroczne letnisko” Anny Klejzerowicz potwierdza, że autorka potrafi wciągnąć czytelnika w świat pełen tajemnic, emocji i dobrze skonstruowanych zagadek, które długo pozostają w pamięci.