„Dziewczyna z karabinem” – Barbara Wysoczańska

„Odwaga nie ma nic wspólnego z brawurą.”
Kiedy biorę do ręki książkę o tematyce wojennej, zawsze robię to z cichym drżeniem serca i ogromną pokorą. Jako osoba, która czyta od tylu lat i doskonale pamięta poruszające, szeptane przy wieczornym świetle opowieści własnych dziadków, wiem, jak straszne, a zarazem bezcenne są to wspomnienia. Dzisiaj, w świecie pędzącym nieubłaganie naprzód, tak niewielu ludzi, a zwłaszcza z młodego pokolenia, naprawdę zdaje sobie sprawę z tego, co wydarzyło się w tamtych okrutnych, ciemnych czasach. Dlatego właśnie z całego serca uważam, że powieści takie jak ta są nam współcześnie niemalże niezbędne do życia.
Powieść „Dziewczyna z karabinem” okazała się dla mnie głębokim, niezwykle bolesnym doświadczeniem, które wstrząsnęło mną do głębi i wywołało ocean emocji. Wylałam przy niej masę łez, ściskając w dłoniach chusteczkę i nie potrafiąc złapać tchu pomiędzy kolejnymi rozdziałami. Barbara Wysoczańska stworzyła historię, która rozrywa klatkę piersiową i na zawsze zostawia w niej niezatarty ślad. To niezwykle poruszający obraz wojennej zawieruchy pokazany z perspektywy zaledwie dwudziestoletniej, młodej dziewczyny, przed którą świat powinien stać przecież otworem.
Poznajemy wychowaną w sercu Białowieży Marysię Michałowską, której beztroska młodość i marzenia o studiowaniu polonistyki w Warszawie zostają bezlitośnie zmiażdżone przez niemiecką okupację. Dziewczyna, nauczona przez ojca leśniczego przetrwania w głębi lasu i posługiwania się bronią, pod wpływem straszliwego aresztowania przyjaciółki podejmuje decyzję, która bezpowrotnie odmienia jej los. Wstępuje do Armii Krajowej, by z łączniczki przedzierzgnąć się w strzelca wyborowego, musząc na każdym kroku udowadniać w męskim świecie, że kobieta z bronią bywa równie skuteczna i bezwzględna.
Patrzenie na piekło wojny oczami tak młodej kobiety uświadamia czytelnikowi całą bezwzględność tamtych lat i przypomina o trudnej, krwawiej prawdzie, od której dzisiaj zbyt łatwo odwracamy wzrok. W tej brutalnej codzienności, pośród huku spadających bomb, strachu przed jutrem i obezwładniającego bólu, pojawia się jednak kropka nadziei w postaci młodego lekarza, Tadeusza Brodzkiego. Relacja, która między nimi kiełkuje, jest niezwykle krucha, niepewna i skrywana pod warstwami tajemnic, a mimo to tętni w niej czysta, niemal szaleńcza miłość, której żaden wróg nie jest w stanie odebrać.
To właśnie ta niezłomność ludzkiego ducha, wpleciona w przerażający realistyczny krajobraz wojennej Warszawy i gęstych lasów, sprawia, że od książki po prostu nie sposób się oderwać. Z każdym kolejnym zdaniem odczuwa się niemal fizyczny ścisk w gardle, śledząc losy tych, którzy chcieli po prostu żyć, kochać i walczyć za bliskich oraz za ukochaną Ojczyznę. Towarzysząc bohaterom w ich najtrudniejszych wyborach, czytelnik czuje, jakby sam stawał na linii ognia, dzieląc z nimi każdy oddech i każdy paraliżujący strach.
Z całego serca chylę głowę przed autorką za poruszanie w swoich książkach tak trudnych, a zarazem fundamentalnie ważnych treści, robiąc to z niezwykłą wrażliwością i szacunkiem do historii. Barbara Wysoczańska posiada rzadki dar pisania tak, że słowa trafiają prosto w żywy nerw i chwytają za serce w sposób, o którym nie da się zapomnieć jeszcze długo po zamknięciu ostatniej strony. Jej pióro przywraca pamięć i daje głębokie świadectwo prawdzie, która nigdy nie powinna zostać zatarta przez kurz mijających lat.
Musimy czytać takie powieści, by nie zapominać o cenie naszej wolności, by stale pamiętać o tamtych tragediach i oddać należyty, najgłębszy hołd wszystkim bohaterom, którzy oddali wszystko, walcząc do samego końca. „Dziewczyna z karabinem” to nie jest po prostu kolejna książka do poduchy – to prawdziwy monument wystawiony ludzkiemu cierpieniu, odwadze i miłości silniejszej niż śmierć. Jeśli szukacie w literaturze historii, która Was poruszy, przeczołga emocjonalnie i zostawi w absolutnym zachwycie, nie zastanawiajcie się ani chwili.
Gorąco zachęcam Was do sięgnięcia po tę niezwykłą pozycję, bo to opowieść, którą po prostu trzeba poznać i przeżyć na własnej skórze. Niech ta podróż w przeszłość przypomni nam wszystkim, jak wielkim darem jest spokój, o który inni musieli krwawo walczyć. Dajcie się porwać tej niezwykłej, bolesnej i pięknej historii, a gwarantuję, że zostanie w Waszych sercach już na zawsze.
Grafika wygenerowana przez AI
