Kategoria: literatura piękna

„O objętości czasu” – Solvej Balle

„Policzyłam dni. To mój osiemnasty listopada nr 122. Przebyłam długą drogę od siedemnastego i nie wiem czy kiedykolwiek ujrzę dziewiętnasty. Osiemnasty jednak przychodzi raz za razem. Przychodzi i wypełnia dom dźwiękami. Dźwiękiem człowieka. Człowiek ten porusza się po domu, a teraz wychodzi.” Wyobraź sobie, że budzisz się rano, a świat nie ruszył ani o krok […]

„Na tej ziemi” – Theis Ørntoft

„Podobno wszystko we wszechświecie się rozpada. Dzieje się w meblach i nieruchomości, z powodu praw przyrody. Jeśli nie zajmuje się codziennej pracy, by utrzymać dany porządek, wszystko ulega degradacji. Dotyczy to budynków, środków transportu, ogrodów, elektroniki, układów społecznych i gatunków. Dotyczy to też relacji międzyludzkich.” Geolodzy twierdzą, że Ziemia pamięta wszystko w swoich warstwach, a […]

„Prawie wieczór wciąż jasno” – Linea Maja Ernst

„Przyjaciele, z którymi kiedyś była tak blisko, znacznie ją wyprzedzili na życiowej ścieżce. Stali się kimś innym albo stali się bardziej sobą, wciąż młodzi, ale już pojawiają się na nich sęki, już nie zależy im tak bardzo na zadowalaniu innych, dopasowywaniu się albo wyróżnianiu w jedyny słuszny sposób jak wtedy, kiedy mieli po dwadzieścia parę […]

„Wihor” – Agnieszka Skowron-Wilusz

„Złe słowa, złe czyny są łatwiejsze do wypowiedzenia i wykonania. Dlatego zawsze  powinno się zaczynać od dobrych słow i dobrych czynów. A każdy skłócony naród powinien mieć mądrego przedstawiciela , który rozdzieli zwaśnionych, ukoi cierpiących i uspokoi zrezygnowanych. Wojny są w nas. Bo zło jest w nas. Ale dobro też tam jest.” Jako wieloletnia czytelniczka, […]