„Jak ważne jest, by kobiety dawały sobie prawo do bycia sobą. Niezależnie od tego jaką ścieżkę życia wybiorą. I żebyśmy potrafiły mówić o swoich pragnieniach, tęsknotach i rozczarowaniach, nie obawiając się, że zostaniemy niezrozumiane. Bo każda z nas niesie swój ciężar i na swoją wolność. I każda zasługuje na szacunek.”

„Wszystko na mojej głowie” to książka, po którą sięgnęłam, kompletnie nie wiedząc, czego się spodziewać. Wiecie przecież, że z reguły nie czytam opisów przed lekturą. Widziałam tylko migające na Instagramie zachęty i muszę szczerze przyznać, że ta historia po prostu rozwaliła system. Gdybym nie widziała nazwiska na okładce, w życiu nie powiedziałabym, że napisał ją mężczyzna – stylem i wrażliwością przypomina mi nieco książki Gabrieli Gargaś.

Autor w genialny sposób pokazuje to, co w życiu jest najprawdziwsze. Nasi fryzjerzy czy kosmetyczki często stają się dla nas spowiednikami, którym powierzamy sekrety, jakich nie zdradzilibyśmy nikomu innemu. Ja również tak mam i w tym miejscu muszę podziękować mojej Karoli – za to, że raz na trzy tygodnie mnie wysłuchuje, potrafi wyczuć mój nastrój i po prostu jest. Ta książka jest hołdem dla takich właśnie relacji.

W tej opowieści padło mnóstwo mądrych słów, dlatego polecam ją każdemu, nie tylko osobom z branży beauty. Bączykowski porusza tematy niezwykle ważne i aktualne. Pisze o tym, co czuje kobieta po pięćdziesiątce, gdy nagle traci pracę, i o tym, jak często społeczeństwo kompletnie nie liczy się z uczuciami mężczyzn, spychając je na dalszy plan.

W fotelu u Rity przewijają się historie, które zostają w sercu na długo. Autor dotyka skomplikowanych relacji damsko-męskich, pisze o związkach, w których to kobieta jest starsza, oraz o trudnym temacie zbyt szybkiego dorastania rodzeństwa, które opiekuje się niepełnosprawnym dzieckiem. Każdy z tych wątków jest poprowadzony z niezwykłym wyczuciem.

Sama postać Rity, która w sercu Krakowa stworzyła azyl w odziedziczonym po babci mieszkaniu, jest niezwykle magnetyczna. To miejsce, gdzie czas zwalnia, a słowa znajdują bezpieczną przystań. Rita widzi więcej, czuje mocniej i słucha tak, jakby od tego zależał cały świat. To właśnie jej empatia sprawia, że klienci potrafią zrzucić maski i odetchnąć.

Jako doświadczona czytelniczka doceniam, jak autor kreśli portrety osób o różnym statusie społecznym i w różnym wieku. Każda z nich dźwiga bagaż, którego nie chce już nieść w samotności. Ta książka przypomina, że nawet najmniejszy gest dobroci i chwila prawdziwej uwagi mogą rozświetlić czyjeś życie i dać siłę do walki z codziennością.

To lektura, która momentami dosłownie wyciska łzy. Jest w niej tyle autentyczności i życiowej mądrości, że nie sposób przejść obok niej obojętnie. Bączykowski udowodnił, że potrafi wejść w głąb kobiecej (i nie tylko) psychiki z ogromną gracją, tworząc opowieść o odwadze, wrażliwości i potrzebie bycia usłyszym.

Zdecydowanie warto po ten tytuł sięgnąć, by zatrzymać się na moment i zastanowić nad własnymi relacjami. To piękna, wielowymiarowa historia, która pokazuje, że pod powierzchnią codziennych rozmów kryją się sprawy najważniejsze. Gorąco polecam każdemu, kto szuka w literaturze prawdziwych emocji.