„Każde wspomnienie utajone jest odnotowywane wraz z obecnością napięcia w mięśniach albo jego brakiem, podobnie do doznań w sercu.”

Ostatnio w moje ręce wpadła książka, obok której po prostu nie mogłam przejść obojętnie, a mianowicie „Bezpieczne przywiązanie. Neuronauka głębokich relacji”, której autorką jest Jessica Baum. Sięgając po tę pozycję, spodziewałam się kolejnego typowego poradnika psychologicznego, jednak to, co zastałam na jej stronach, bardzo pozytywnie mnie zaskoczyło i skłoniło do wielu głębszych przemyśleń.

Od pierwszych stron uderza niesamowita lekkość pióra autorki, która z niezwykłą swobodą łączy twardą wiedzę z zakresu neurobiologii z pełnym empatii, ciepłym podejściem do drugiego człowieka. Jessica Baum pisze językiem niezwykle przystępnym, unikając przy tym hermetycznego, naukowego żargonu, dzięki czemu nawet najbardziej zawiłe kwestie funkcjonowania naszego układu nerwowego stają się w pełni zrozumiałe i czytelne.

W jej narracji czuć ogromną troskę i uważność na odbiorcę, przez co lektura przypomina spokojną, bezpieczną rozmowę z kimś, kto naprawdę nas rozumie i nie zamierza nas w żaden sposób oceniać. Autorka nie stawia się w roli wszechwiedzącego mentora, lecz w sposób wyważony i niezwykle subtelny prowadzi nas przez meandry ludzkich emocji, tworząc na kartach książki przestrzeń pełną zrozumienia i ukojenia.

Konstrukcja tekstu została przemyślana z dużą dbałością o komfort czytelnika, a rytm zdań jest płynny i nie pozwala na znużenie. Bardzo spodobał mi się sposób, w jaki autorka przeplata swoje rozważania praktycznymi wskazówkami – to, co szczególnie przyciąga wzrok i pomaga w odbiorze, to porady ujęte w szarych ramkach, które wspaniale systematyzują treść, dają chwilę na oddech i kierują naszą uwagę ku właściwym rozwiązaniom.

Równie zachwycająca jest plastyczność i obrazowość jej języka, widoczna chociażby wtedy, gdy opisuje skomplikowane mechanizmy obronne czy emocjonalne schematy. Autorka potrafi nazwać to, co często wymyka się słowom, i robi to w sposób tak trafny, że w wielu momentach podczas lektury miałam ochotę po prostu zatrzymać się i zaznaczyć całe akapity, by móc do nich wrócić w wolnej chwili.

Podoba mi się również to, że ton książki niesie ze sobą ogromną dawkę nadziei i spokoju, uświadamiając nam z całą mocą, że niezależnie od naszego wieku czy bagażu doświadczeń zawsze możemy nad sobą pracować i odnaleźć wewnętrzne bezpieczeństwo. Ta myśl przebija się przez całą narrację i sprawia, że lektura staje się nie tylko pouczająca, ale przede wszystkim niezwykle budująca i wspierająca.

To jedna z tych pozycji, które czyta się nie tylko umysłem, ale przede wszystkim sercem, a kunszt pisarski i wrażliwość autorki sprawiają, że zostaje ona z nami na znacznie dłużej po przewróceniu ostatniej strony. Jessica Baum stworzyła dzieło kompletne, mądre i napisane z prawdziwą pasją, po które z pewnością warto sięgnąć.

Z całego serca polecam Wam tę lekturę i już teraz wiem, że z ogromną chęcią sięgnę po kolejne publikacje tej autorki, bo jej styl pisania po prostu mnie oczarował.